25 januari 2016

Da Michele, de tempel van de echte Napolitaanse pizza

pizzeria
Eerst een nummertje halen....
Napels is de onbetwiste hoofdstad van de pizza, en omdat we zelf liefhebber zijn en zelfs een echte Italiaanse Ferrari (second-best na een houtoven) bezitten, gingen we natuurlijk op zoek naar de beste pizzeria. Volgens de kenners is dat L'Antica Pizzeria Da Michele (sinds 1870), die zichzelf zonder valse bescheidenheid als Il Tempio ("de tempel"), afficheert. En daarom togen we op een zaterdagavond in januari door duistere Napolitaanse stegen naar dit walhalla van de pizza, in de hoop een tafeltje te bemachtigen (aan reserveren doen ze niet en op zondag zijn ze gesloten).
Bij onze aankomst rond kwart voor negen zien we een hele meute wachtenden voor het wereldberoemde etablissement, dat als een soort kantine oogt, compleet met formica tafeltjes en helle TL-verlichting. Het enige opvallende element is de grote houtoven met bezige pizzaioli, die per dag 500 pizza's produceren. Eerst een nummertje halen aan de deur, luidt het devies. We horen dat nummer cinquantatre wordt afgeroepen, dus met ons 03-briefje betekent dat nog vijftig te gaan... De twijfel slaat toe, maar we besluiten vol te houden, want voor de ultieme pizza willen we best wat geduld oefenen, en het bonte gezelschap Napolitanen en Italiaanse toeristen voor de deur biedt voorlopig genoeg afleiding.

pizza
De pizza margherita van Da Michele
We installeren ons pal naast de deur om de voortgang goed in de gaten te kunnen houden, naast de onverbiddelijke poortwachter met zijn nummerboekje. Nou ja, onverbiddelijk... we ontdekken dat hij af en toe een blaadje achterhoudt om aan vip-klanten te kunnen uitdelen: Napolitaanse vrienden met een diamantje in hun oorlel en dames met de juiste intens smekende blik krijgen met een schalks lachje en driftige gebaartjes de geëiste of gehoopte voorrang...
Na een uur wachten hebben we inmiddels wel echt trek, maar het schiet nog niet op. We bekijken de opties aan de overkant van het plein, waar zich in het kielzog van Da Michele nog een paar pizzeria's hebben gevestigd, maar daar is het verdacht leeg. We houden dus vol, en na ruim anderhalf uur klinkt eindelijk: "Numero tre per due!"

pizzeria Da Michele
De pizza is gearriveerd
We vinden een plekje in het laatste van de drie zaaltjes – je krijgt geen eigen tafeltje, alle stoelen worden bezet – en na nog weer een kwartier wachten mogen we onze bestelling doen bij de ober, die geen moeite doet te verhullen dat hij al héél lang altijd hetzelfde in de aanbieding heeft: pizza margherita dan wel marinara (€ 4), al dan niet met extra mozzarella da bufala (+ €1, doen!), en bier, cola of water (€2) uit een plastic bekertje. Daar is verder geen menukaart bij nodig. Met uitzicht op een smullende Julia Roberts wachten we weer een stief kwartiertje, en nadat we ook Diego Maradona ontdekt hebben, arriveert eindelijk de pizza, na anderhalve minuut in de houtoven: zwartgeblakerd, met een brede rand ("cornigione") om op te kauwen en smeuïg in het midden. En ja, deze simpele pizza krijgt voor textuur en smaak inderdaad een dikke tien. Simpelweg "buona", zoals onze Italiaanse buren nog nagenietend boven hun lege bord verzuchten. Een godenmaal dus in deze tempel  (al denken sommigen op Tripadvisor daar heel anders over), en alles bij elkaar een niet te missen Napolitaanse ervaring. We komen terug, maar dan niet op zaterdagavond!

6 januari 2016

India: campagne tegen wildplassers

Plakkaat in een bushokje

Een van de minder prettige aspecten van reizen in India is dat het her en der nog wel eens schort aan elementaire hygiëne, Obers die je bord met een smerige lap oppoetsen, ongewassen lakens in budgethotels, hopen vuilnis op de straathoek, koeienflatsen – wie een tijdje in India heeft rondgereisd, zal deze ergernissen zeker herkennen. Al even onaangenaam zijn de confrontaties met mensen die open en bloot langs de openbare weg hun behoefte doen. En vertrouw ook vooral de zee en het strand bij vissersdorpen niet. Deze dienen als toilet voor het hele dorp, zo blijkt als je 's ochtends vroeg een strandwandeling maakt.
Tegen alle wildplasserij en wildpoeperij is de Indiase overheid inmiddels een heus offensief gestart. En kennelijk met succes, want tijdens onze laatste reis door het zuiden van India zagen we heel wat minder poepende en plassende mensen langs de weg dan zeven jaar geleden, al reden we toen door een veel armer gebied. in de dorpen zagen we nu instructieve posters, waarop in woord en beeld duidelijk werd gemaakt wat wel en niet de bedoeling is, zodra je aandrang voelt.

Instructief tableau in Mysore
De opvoeden bij de jeugd begint, weet ook de Indiase overheid. Het levensechte tableau links kwamen we tegen op een feestterrein in de Zuid-Indiase Mysore. Veel zin om het toilet op te zoeken lijkt het jongetje nog niet te hebben, maar misschien moet zijn moeder eens flink met fris geurende WC-eend aan de slag in het wc-hok?

22 oktober 2015

Pisa is meer dan alleen de Scheve Toren

De Dom van Pisa

Iedereen kent Pisa natuurlijk van de Campanile oftewel Scheve Toren, een van de merkwaardigste attracties van heel Italië. Kijk maar eens naar de gezichten van de talloze toeristen die met busladingen tegelijk door de poort van de Piazza dei Miracoli schuifelen en voor het eerst oog in oog met de uit het lood staande toren komen te staan. Verbazing, dan verwondering en daarna hilariteit, zo gaat het meestal. Dit moet wel de attractie zijn waar zo ongeveer de meeste foto's ter wereld in vreemdsoortige houdingen worden gemaakt. De toren is voor de liefhebbers met een gids te beklimmen, maar is met € 18 zwaar overprijsd.

Veel aantrekkelijker is een bezoekje aan de schitterende doopkapel van de gebroeders Pisano (€ 5) en de kathedraal (gratis), die een schitterend cassettenplafond en fraaie Byzantijns geïnspireerde mozaïeken heeft. De doopkapel is verrassend sober van binnen en maakt een overweldigende indruk door het gevoel van ruimte. De prachtig bewerkte kansel van vader Pisano — zijn zoon maakte de kansel in de domkerk — wordt vanwege de voorstellingen uit de klassieke Oudheid wel als het begin van de Italiaanse renaissance beschouwd. Op de eerste verdieping heb je door een kijkgat een prachtig uitzicht op de kathedraal en de scheve toren, en dan zie je duidelijk dat het bovenste segment iets minder uit het lood staat dan de rest. Elk half uur geeft een bewaker een demonstratie van de bijzondere akoestiek in de doopkapel (video rechts); niet te missen.

Botanische tuin van Pisa
Rond de Piazza dei Miracoli is het een toeristenkermis van jewelste, maar als je daar een paar honderd meter vandaan loopt, is de sfeer totaal anders. In het voetgangersgebied van de binnenstad zijn het vooral de vele studenten die de sfeer bepalen; er zijn volop vriendelijk geprijsde eettentjes en cafés. Op een steenworp afstand van het gewoel rond de Scheve Toren vind je de botanische tuin, een subtropische oase midden in het centrum (toegang € 2,50) .
Bamboebos in de botanische tuin
De tuin is de oudste universiteitstuin van Europa en helaas nogal verwaarloosd, maar je vind er indrukwekkende eeuwenoude bomen en een mooi bamboebos. Het is in elk geval een verrassend rustige plek voor een wandelingetje en je kunt er ook je meegebrachte pizza al taglio (pizza van de plaat, in de buurt verkrijgbaar) nuttigen. Vergeet niet om muggenspray mee te nemen, want de tijgermuggen, die overdag steken, kunnen hier een ware plaag zijn!
De Arno vanaf de Ponte della Vittoria
Door de smalle straatjes vol winkeltjes, restaurants en bars  kun je naar de Piazza dei Cavaglieri wandelen, het centrale stadsplein, en zo verder oostwaarts naar de stadsmuur en linksaf richting Arno, waar je vanaf de Ponte della Vittoria een mooi uitzicht over de rivier hebt. Via de Giardino Scotto, een beschaduwde stadstuin met de resten van een middeleeuws fort kun je langs de oever van de Arno teruglopen naar de binnenstad.
Marktkraam in Pisa
Voor een noorderling is het winkelaanbod in Pisa nogal opvallend. Voorbij de ordinaire souvenirshops met de vreemdsoortigste Scheve Torens vind je nog volop  kleine, gespecialiseerde zaakjes met kwaliteitsartikelen, die hier van oudsher gevestigd zijn. Zoek je een origineel cadeau, dan slaag je hier zeker. grote ketenwinkels, zoals die bij ons het winkelaanbod in de stadscentra beheersen, vind je er haast niet. Ook het aanbod aan groente en fruit bij de marktkraampjes in de binnenstad is zeldzaam gevarieerd, met in de nazomer en herfst volop wilde paddenstoelen.



16 oktober 2015

Antwerpen Zoo: konijntjes voor de gieren

Voedertijd voor de gieren en mariboes
De tijd dat dierentuinen bevolkt werden door sneue beesten in veel te krappe hokken is wel zo'n beetje voorbij. Een goed voorbeeld van een dierentuin die met zijn tijd meegaat,  is de Zoo van Antwerpen, die met Artis in Amsterdam tot de oudste dierentuinen ter wereld behoort. De Zoo ligt direct naast het Centraal Station en is vanuit Nederland gemakkelijk bereikbaar met de Intercity naar Brussel. Bij het ticketloket krijg je een informatieblad over de voedertijden, en het is zeker aan te raden die in de gaten te houden, want de verzorgers maken er een leuke en interessante belevenis voor jong en oud van. Zo krijgen de gieren en mariboes verse dode konijntjes toegeworpen, wat enig spektakel oplevert als de prooien door de hongerige vogels verscheurd worden.  Ook het voeren van de pinguïns (binnen en buiten) en de jonge olifantenstieren bij de historische Egyptische tempel uit 1856 is leuk om te bekijken.

Het leeuwenverblijf
Het leeuwenverblijf is een geslaagde poging om een meer natuurlijke omgeving voor deze aartsluie roofkatten te creëren. Je kunt ze vanaf diverse uitkijkposten observeren en met een beetje fantasie waan je je zelfs op de Afrikaanse savanne.
Behalve dierentuin is de Zoo ook een fraai stadpark met veel mediterrane planten, en is er een imposante tropische wintertuin, waarin exotische vlinders rondfladderen.

Aquarium
Glazenwasser in het aquarium
Het aquarium verdient zeker ook een bezoek. Achter een enorme glasruit kun je een echt koraalrif met duizenden vissen  bewonderen. De duikdemonstraties zijn speciaal voor jonge kinderen een belevenis (wees als Nederlander niet verbaasd als de Zoo-medewerkster tijdens haar praatje de kinderen verzoekt "op hun poep" te gaan zitten).
Sommige dierenverblijven worden momenteel grondig verbouwd, zoals het giraffeverblijf, dus het kan zijn dat sommige tijdelijk gesloten zijn. Een kaartje voor de Zoo kost € 17,50 tot € 22,50, afhankelijk van het seizoen (tot 18 jaar € 5 korting, tot 3 jaar gratis). Let op: met ING rentepunten kun je via Mr. Ticket kaartjes met korting bestellen voor de Zoo, maar dit is soms nauwelijks goedkoper dan het tarief van de Zoo zelf, ondanks de leuze "met € 7,50 korting". Kijk dus eerst naar de ticketprijzen op de website van de Zoo Antwerpen. De Belgische spoorwegen verkopen voordelige combitickets en ook de NS heeft regelmatig Antwerpen-voordeelacties. Bij NS International kun je online treintickets naar Antwerpen kopen.

21 juli 2015

Eindeloze graanvelden in de Champagne en Bourgogne

akkers
Akkers in de Champagne bij Troyes
Bij landstreken als de Champagne en de Bourgogne denken we algauw aan heuvels die met wijnstokken zijn begroeid, maar in werkelijkheid bestaat een groot deel van deze Franse regio's — ruwweg het gebied aan weerszijden van de lijn Chalons-en-Champagne, Troyes, Auxerre — uit eindeloze, glooiende graanvelden, afgewisseld door percelen met suikerbieten en aardappelen. Ooit waren hier uitgestrekte bossen, aangelegd door Napoleon III, maar die zijn allemaal omgehakt om genoeg stokbroden te kunnen bakken voor de toen nog snel groeiende Franse bevolking.



Fietsen Chablis
Graanakkers en stille wegen
Het lijkt saai om hier met de auto of fiets rond te trekken, maar met zonnig weer aan het begin van de zomer, als het graan nog niet is geoogst, krijgt het landschap een speciale bekoring, vol gele en groene kleurschakeringen onder de blauwe hemel. Af en toe passeer je een dorp, waar geen levende ziel te bekennen is. De ontvolking heeft hier hard toegeslagen, en als je een geopend café of een winkel treft, mag je van geluk spreken.



Chablis
Chablis in de Bourgogne, village fleuri (***)
Levendiger wordt het als je toch in een wijndorp belandt, zoals Chablis aan het riviertje Le Serein, waar de beroemde witte wijn welvaart en een hoop bezoekers brengt.
Je kunt in het gebied leuk en gemakkelijk fietsen over het jaagpad langs het Canal de Bourgogne, dat met tientallen sluizen richting Dijon loopt. Een hele dag langs het kanaal fietsen is wat saai, dus wissel het af met stille weggetjes over de glooiende heuvels van deze dunbevolkte streek.
Web Statistics peter de rijk (Google)